എന്റെ ഉള്ളിലെ ഒരാൾ മരിച്ചു
ഇനി ബാക്കി ഉള്ളത് ആരെന്നും അറിയില്ല
സ്വപനങ്ങൾ അസ്തമിച്ച ഒരു സന്ധ്യയിൽ
അയാൾ  എന്നോട് കുംബസരിച്ചു

വേർ പിരിയാനാവാത്ത രണ്ടു പേർ
ചിന്തകള് ഒരുക്കിയ കൂട്ടിൽ
അവർ നിത്യവും കലഹിക്കുമായിരുനു
തമ്മിൽ ചെയ്ത നന്മകൾ ഓർക്ക്കുമ്പോൾ
അവർ വീണ്ടും വാരി പുണരും
കണ്ണു  നീരിൻറെ പേമാരിയിൽ അവർ
പരസ്പരം താങ്ങായി മാറി
തമ്മിൽ പിരിയാൻ കഴിവതില്ലെങ്കിലും
അവർ എന്തിനോ വേണ്ടി കലഹിച്ചു
കലഹം മൂത്തപ്പോൾ വാക്കുകൾ കൂര്പ്പിച്ച
കത്തി കൊണ്ട് ഒരാൾ ഒരാളെ കുത്തി

കുമ്പസാരത്തിനു ഒടുവില അയാളുടെ
കണ്ണു നീരിൽ ഞാൻ കണ്ടു
ആയുധം എന്തിയവൻ അഹന്തയും
മരിച്ചത് എന്നിലെ സൌഹൃദവും ആയിരുന്നു