ByALK

ആദ്യം തലോടലും അമ്മിഞ്ഞ പാലിന്റെ മധുരവും പിന്നീടു ശാസനയും ഒത്തിരി സ്നേഹ വായ്പും പുലര്ച്ചേ അടുകളയിൽ ഉയരും നേരം ഇരുട്ടിയാലും കേള്കു്ന ശബ്ദവും ഉച്ചയ്ക്ക് കൊതിയോടെ തിന്ന ചോറിന്റെ രുചിയും അച്ഛനറിയാതെ കൈയിൽ പിടിപിച്ച നോട്ടുകളും പിന്നീട് കാലങ്ങൾക്ക് ഇപ്പുറം ഫോൺ കാളുകളിൽ മാത്രം കേൾക്കുന്ന ശബ്ദവും ഒന്ന് കാണാൻ വേണ്ടിയുള്ള പരിഭവം പറച്ചിലുമാകുന്നു എനിക്ക് അമ്മ

എന്റെ അന്ത്യ നാളുകളിൽ നിനക്കായി മാത്രം ഒരു കൊച്ചു പൂവുമതിൻ ചാരേ ചെറു കവിതയും കരുതിടാം സുഗന്ധമില്ലാത്തോരാ പൂ സിരസിൽ ചൂടിടേണം അടയുന്ന മിഴികളിൽ നിറയട്ടെ അനശ്വരമായി ആ ചിത്രം നാം കടന്ന വഴികളും സ്നേഹ വായ്പ്പും വഴക്കും ഏറ നാൾ ഇടം നെഞ്ചിൽ ചേർത്ത് വച്ച ഓര്മ്മകളും ചോരയിൽ ചാലിച്ചു ഞാൻ കുറിച്ചിട്ട വരികളാൽ ഓർമ്മകൾ മേഘമായി നിൻ മനസിനെ മൂടവേ പിന്നെ മിഴി നീരായി നിറഞ്ഞു പെയ്തു ഒഴിയവേ അതിലൊരു തുള്ളി എനിക്കും ഇടം […]

ഈ മണ്ണിൻ ദേശീയതയും പിന്നേ ഈ മണ്ണിൻ നിയമങ്ങളും ഞാനേ ഈ മണ്ണിൻ അവകാശിയും ഈ മണ്ണിൻ ശബ്ദവും ഞാനേ ഈ മണ്ണിൻ നിറമീ കോടി ഞാൻ ഈ മാറോടു ചെർക്കുമീ ഏക വർണ്ണം ഈ മണ്ണിൻ മാനവികതയും പിന്നേ ഈ മണ്ണിലെ പുണ്ണ്യ പുരാണവും ഈ മണ്ണിൻ ആർഷ സംസ്ക്കാരവും ഈ മണ്ണിൽ ഞങ്ങൾ രചിക്കട്ടെ ഈ മണ്ണിലെ ഭരണ കൂടവും പിന്നേ ഈ മണ്ണിലെ നീതിയും ഞങ്ങളെ ഈ മണ്ണിൽ ഞങ്ങൾ തീർക്കും ദൈവങ്ങൾ […]

പ്രതികാരം ——— നൊന്തു പെറ്റ മാതാവിനോടും നേരേ നയിച്ച പിതാവിനോടുമല്ല തണലായി നിന്ന സഹോദരനോടും താങ്ങായ സൗഹൃദങ്ങളോടുമല്ല വർണ്ണങ്ങൾ വിതറുവാൻ വന്നൊടുവിൽ വർണ്ണമില്ലാതെ കൊഴിഞ്ഞ പ്രണയത്തോടുമല്ല നുരഞ്ഞു പൊന്തിയോടുവിൽ നേരിൻ വെളിച്ചത്തിൽ ചോദ്യമായിമായ വിപ്ളവ ചിന്തകളോടും പിന്നിട്ട വഴികളിലത്രയും ബന്ധനങ്ങൾ പിന്നോട്ട് വലിച്ച കാലത്തോടുമല്ല . പിറന്നു വീണ നിമിഷത്തോടും പിന്നേ പാഴായൊരീ ജന്മത്തോടും മാത്രമുള്ളതെൻ പതറാതെ ജീവിച്ചു തീർക്കണമെന്ന പാഴാവത്തയെൻ പ്രതികാരം..

 എന്റെ സ്വപ്നത്തിൻ താഴ്വരയിൽ രണ സാഗരം പോൽ കാണ്‍പൂ പുതു വസന്തത്തിനായ് സ്വഗതമരുളും സുഗന്ദമില്ലാ ചുവന്ന്പൂക്കൾ പ്രണയമോ ഉള്ളിൽ വിങ്ങിയ വിപ്ളവമോ പ്രിതികരമോ ഏകാകി തൻ പ്രതിഷേധമോ ഏതിൻ നിറം ചാർത്തി ഈ പൂക്കൾ ചോദ്യത്തിൽ തുടങ്ങായായി ഈ ജീവിതം മൌനമാണ് എൻ ആയുധം ഉത്തരങ്ങളിലേക്കുള്ള വഴി കാട്ടിയും