ByALK

കറുപ്പിനു ഏഴഴകെന്നു പറയും ദു:ഖത്തിനു കരിങ്കൊടി നാട്ടിടും കണ്ണനു കാർവർണ്ണമെന്ന് ചൊല്ലിടും തിന്മയ്ക്ക് നിറം കറുപ്പും ചാർത്തിടും ദുഃഖദിനങ്ങളെ ദുരിതങ്ങളെ കരിദിനമെന്നു പേർ ചൊല്ലിടും കറുപ്പു തിന്മയും വെൺമ നന്മയും നമ്മളാദ്യം പഠിച്ച വിവേചനപാഠം ആ പാഠങ്ങളിൽ തുടങ്ങിടുന്നു വർണ്ണ- ലിംഗ വിവേചന ബോധങ്ങൾ കറുപ്പും വെളുപ്പും വെറും നിറങ്ങൾ നിറങ്ങളോ കാഴ്ചയിലെ മിഥ്യകൾ പഠിച്ചിടാമീ നിറങ്ങൾ മിഥ്യയെന്നു പഠിച്ചിടാമതിൽ പിന്നെ മാനവികതയും പടുത്തുയർത്താമതിലൊരു ലോകം വിവേചനങ്ങളെ ചരിത്രമാക്കിടാം

ഹൃദയം എനിക്കൊന്നു കഴുകിടേണം കണ്ണു നീരാലെ തുടച്ചിടേണം കെട്ട കാലത്തിൻ കാഴ്ചകൾ കെട്ടി നാറി വീർത്തു പോയി ഭൂത കാലത്തിൻ ചെയ്തികൾ ആഴത്തിൽ പുഴുക്കുത്തുകൾ നെയ്ത സ്വപ്നങ്ങൾ ജീവനറ്റു വീണു ശവപ്പറമ്പായതും ഉയിരായി ചേർന്നവർ മരണത്തിലൂടെ പാറി പറന്നു അകന്നതും പാതിയാവാൻ കൊതിച്ചവളെ പറിച്ചെറിഞ്ഞു പഴുത്തതും കോപാഗ്നിയിൽ ഉയരുന്ന വാക്കുകൾ കൊണ്ട്‌ കീറി മുറിഞ്ഞതും എല്ലാമിനിയും തുടയ്ക്കണം പോറൽ ഇല്ലാത്തൊരു ഹൃദയത്തിനായ

ഏകനായി മാറണമീ ഉലകത്തിൽ ഏകാനയി തന്നെ പോവണം ഏകാന്തതയാണ് ഇന്ന് ഞാൻ തേടും നിത്യ സത്യമെന്ന് അറിഞ്ഞിതേ തന്നിലേക്ക് താൻ വലിയും ഉലകത്തിൽ തൻ കാവ്യങ്ങളാൽ ഉണർത്തേണ്ടതില്ല തന്നിലെ വിപ്ലവം കൈകൾ ഉയർത്തി തനിയെ കോമാളിയാവേണ്ടാതില്ല അളവ് കോൽ വേണ്ട തൂക്കങ്ങളില്ല വാക്കിനാൽ സ്നേഹം അറിയേണ്ടതില്ല ഉള്ളു ചൂഴ്ന് നേരിനെ തേടാൻ കപട നാട്ട്യങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ല ഉള്ളാലെ നീറി പുകഞ്ഞു വെറുതേ ഉറ്റവർക്കായി ഉരുകേണ്ടതില്ല സർവ ലോകത്തിലെന്നും നിനക്ക് നീ താൻ തുണയെന്നറിഞ്ഞിടൂ ഏകനായി മാറണമീ […]

ഇനിയെന്റെ മുറിവിൽ കുത്തി ചിരി തൂകല്ലേ തമ്പ്രാനേ ഇനിയെന്റെ മുറിവുകളെല്ലാം ഈ നാടിൻ ശാപവുമത്രേ ഇനിയെന്റെ നിറമോ നോക്കി ചിരി തൂകല്ലേ തമ്പ്രാനേ ഇനിയെന്റെ നിറവും മണവും ഈ നാടിൻ സമ്പത്ത് അത്രേ ഇനി ഞാനോ നാട്ടിയ ചെങ്കൊടി ഈ നാട്ടിൽ പാറണമത്രെയ് ഇനിയെന്റെ കിനാവും തണലും ഈ ചെങ്കൊടി ആണമ്പ്രാ.. . ഇനിയില്ലീ വിളി തമ്പ്രാ ഇനിയില്ലീ വിളി ഓർക്കുക നീ ഇനി ഞാനും നീയും അവരും ഒരു ജാതി ഒരു കുലമത്രേ

ഗുരുവായൂരപ്പൻ കോളേജ് മാഗസീൻ കത്തിച്ചു കളഞ്ഞ പ്രതിഷേത പ്രകടനം ന്യായീകരണം അവകാശപ്പെടാൻ ഇല്ലാത്ത ഒരു ആഭാസ പ്രകടനമെന്നേ പറയാൻ സാധിക്കയുള്ളൂ. ആശയങ്ങളെ എതിര്ക്കേണ്ടത് അക്ഷരങ്ങൾ കത്തിച്ചിട്ടല്ല. മറിച്ച് ആശയങ്ങൾ കൊണ്ട് മാത്രമാകണം . അതാണ്‌ ഉത്തമ സംസകാരം അക്ഷരങ്ങൾ ചാരം ആശയങ്ങൾ ——————————— അത്ഭുതം ഏതും ഇല്ലിവിടെ അക്ഷര വിരോധികൾ നിങ്ങൾ അറിയാം ആ വാക്കുകൾ പൊള്ളിച്ചി ടും നിങ്ങളെ ഉള്ളാലെ ആർഷമെന്നു ഓതി നീ പുളകിതനാവും ആർഷ സവർണ്ണ സംസ്കാരത്തെ തലയിലേറ്റി നടക്കും നിങ്ങളെ വേട്ടയാടിടും […]

അവസാന മരവും മുറിച്ചിടുമ്പോൾ അവസാന മലയും തുരന്നിടുമ്പോൾ അവസാന കിളികളും പറന്നിടുമ്പോൾ അവസാന പച്ചപ്പും മാഞ്ഞിടുമ്പോൾ അവസാനമീ ചൂടിനെ മഴയെ ശപിച്ചു നീ ചർച്ചകൾ പുകയ്കുമ്പോൾ ഓർത്തിടൂ ഈ കോൺക്രീറ്റ് വനങ്ങൾ വസന്തത്തിന്റെ ദൂതരല്ല ഓർക്കണം ഈ കോൺക്രീറ്റ് കാടുകൾ ഒരിക്കലും പൂക്കാറുമില്ല. ഓർക്കുക പുതു തലമുറയ്ക്കേകാൻ ഹരിത ശേഷിപ്പുകൾ ഒന്നുമില്ല മഴയില്ല പുഴയില്ല കിളികൾ പാടും മരമില്ല പൂഞ്ചോലയില്ല കുണുങ്ങി കുലുങ്ങുന്ന അരുവിയും കുതിച്ചു നീങ്ങും നദിയുമില്ല ഇനിയ്യും മരിക്കാത്ത ഈ ഭൂവിൽ ഓർമ്മകൾ മാത്രമാവുന്നു […]